Ten niezwykle uzdolniony artysta, malarz, grafik związany był z Podkarpaciem, ale również z samym Strzyżowem, gdzie przebywał i tworzył. To właśnie pejzaże okolic naszego miasta są częstym tematem obrazów. Stąd też na uroczystym otwarciu, które odbyło się 8 marca br., wśród zaproszonych gości: Renaty Weiss (wnuczki artysty), prezydenta Mielca Janusza Chodorowskiego, starosty mieleckiego Andrzeja Chrabąszcza, Marszałka Województwa Podkarpackiego Mirosława Karapyty, radnych wojewódzkich Jana Tarapata i Zdzisława Nowakowskiego, posłanki Krystyny Skowrońskiej, nie mogło zabraknąć przedstawicieli władz Strzyżowa - burmistrza Marka Śliwińskiego, dyrektor DK „Sokół” Jadwigi Skowron oraz członków Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych im. W. Gduli.

Podczas wernisażu wnuczka artysty nie chciała analizować twórczości Weissa. Skupiła się natomiast na życiu prywatnym malarza opowiadając choćby o tym, jak artysta poznał swoją żonę Aneri.

Warto zwrócić uwagę na szczególne powiązania artysty z ziemią strzyżowską. Związek artysty z naszym miastem miał charakter sentymentalny. Malarz wielokrotnie przyjeżdżał do Strzyżowa poszukując inspiracji dla swoich dzieł. Zamieszkiwał w budynku stacji kolejowej u swojej siostry Emilii. Właśnie tu powstały jego najbardziej ekspresyjne pejzaże m.in. „Maki”, „Pocałunek na trawie”, „Mielizna na Wisłoku”, „Promienny zachód słońca”, „Altana”, „Upiór na wierzbie” i wiele innych. Aby podkreślić związek artysty ze Strzyżowem i uczcić pamięć tego niezwykle wszechstronnego twórcy na budynku stacji wmurowano tablicę pamiątkową oraz nadano jednej z ulic miasta (bezpośrednio przylegającą do zabudowań dworca PKP) imię Alei Wojciecha Weissa.

A. Korabiowska - DK